DKB B1D – Haarle B1
Rare tijden, in eerste instantie stond dit weekend de wedstrijd uit tegen Marienheem uit gepland. Maar ineens moesten we tegen Haarle thuis.
Des KNVB’s wegen zijn ondoorgrondelijk blijkt wel weer.
Maar goed de wedstrijd.
Vanaf minuut 1 zaten wij er bovenop en speelden we goed en mooi voetbal.
De bal ging goed rond en er werd strak over de grond gespeeld.
Dit zorgde voor een paar goede aanvallen vanaf de zijkant. Hetgeen in de 5de minuut al resulteerde in de 1-0 door Jelle.
We gingen op dezelfde voet door waardoor Wouter in de 12de minuut de bal mooi voorgaf en Rutger hem netjes afmaakte de 2-0.
Het kon niet mooier, want in de 21ste minuut haalde Rutger hard uit en in de rebound maakte Wouter hem weer netjes af.
Kat in bakkie 3-0 voorsprong geef je niet meer weg.
Maar helaas vrouwe fortuna had het anders met ons voor, want in tegenstelling tot wat wij verwachten, liet de tegenstander de kop niet hangen en profiteerde dankbaar van de fouten die er op het middenveld en de verdediging ineens gemaakt werden.
En in de 24ste minuut scoorden zij de 1-3, de 25ste de 2-3 en in de 26ste de 3-3.
Zo snel als ik dit typ, ging het ook.
What the……. gebeurt hier, zie ik het goed. Knijp me eens ik droom volgens mij.
Een goed opgebouwde voorsprong wordt op een kinderlijke manier weggegeven.
En nu??????
Coachen had geen nut, alles en iedereen was ineens belangrijker dan de voetbal.
De scheids had het weer gedaan of de grens. Of het gras was te lang de bal te zacht, te heet of voor anderen weer te koud.
Terwijl er gewoon niet meer gevoetbald werd, de hoge ballen kwamen weer, dus ook weer geen controle.
Gelukkig maakte de tegenstander er ook niet veel van, want Dylan heeft verder niet veel te doen gehad.
En eerlijk is eerlijk na verloop van tijd herpakte de verdediging zich weer en zag ik af en toe weer redelijk voetbal.
Eindelijk rust, wat te doen, donderspeech met discussies als gevolg. Want niemand wil zijn eigen fouten zien, laat staan horen. De softe aanpak, veel praten en pappen, of…..
Wij kozen voor de silent treatment, niet mee de kleedkamer in even laten bezinken, dan de fouten benoemen en hopen dat het de 2 de helft beter gaat.
Dat ging het ook, het oude spelletje kwam bijna terug, maar de vermoeidheid sloeg ook toe. De dispensatiespelers naar de C’s hadden al een zware wedstrijd achter de rug en David ook.
Uiteindelijk kon David na een mooie aanval de bal netjes terugleggen op Wouter die verwoestend uithaalde en de 4-3 aantekende.
Al met al weer de 3 punten binnen.
Gerrit Hamberg.
Woensdag 21-4-2010
Stuur door
Dit is niet OK